20 Yanvar hadisələri zamanı insanların şəhidlik zirvəsinə yüksəldiyi bir məqamda Azərbaycanın qədim guşələrindən birində – Xaçmaz şəhərində daha bir dəhşətli hadisə baş verməkdə, hər kəsin diqqətindən kənarda qalmaqda idi.
2001-ci ildə “Ailələr və talelər” verilişinə bu haqda danışan İqor adlı şəxs 50-60 nəfərə yaxın qadını öldürdüyünü, bununla da kifayətlənməyib ətlərindən qutab bişirib satdığını deyib. Müsahibə zamanı hadisələri ən incə məqamına kimi danışan manyak gülüşü ilə izləyənlərin təəccübünə səbəb olub.
Bəs, “qəhrəman”ımızı buna sövq edən səbəb nədir?
12-15 yaşlarında sevdiyi qızdan rədd cavabı aldığı üçün qadınlara nifrət etdiyini deyən İqor bunu həzm edə bilmədiyini deyib. “Həzm etmək” sözünü məcazi qılıfından ayırıb ona həqiqi məna yükləyən manyakın sözlərinə görə, öldürdüyü qadınların ətindən bişirdiyi qutabları böyük iştahla həzm edib.
İqor 20-25 yaşlarında qızları Xaçmazda – “silah dostunun” meşədə yerləşən evinə aparıb və onunla birlikdə balta ilə qətlə yetirib. Bu işdə onlara dostunun həyat yoldaşı da kömək edib. Qutab bişirmək üçün qızları ət çəkən maşından keçiriblər, həm özləri yeyib, həm də avtovağzal və digər ictimai yerlərdə insanlara satıblar:
“Camaat bilmədiyi üçün qutabları alıb, yeyirdilər. Biz özümüz də əti yeyirdik. Qızları mən seçirdim. Onlara birinci pul təklif edib, cəlb edirdim. Daha sonra isə Xaçmaza aparırdım. Apardığım qızları dostumla birlikdə balta ilə öldürüb, başlarını kəsirdik. Qızlar bunu əvvəl hiss etmirdilər. Yalnız ölümlərinə az qalmış hiss edirdilər ki, onda da gec olurdu”.
İqor sevdiyi qızın ona haqsızlıq etdiyini deyib və bununla özünə haqq qazandırmağa çalışıb. Həbsdən çıxdıqdan sonra əməllərinə davam etməyi düşünən manyakın sözləri insanların qanını dondurub.
Bəs, belə şəxslərin azadlığa buraxılması nə qədər realdır?
Pentensiar xidmətdən verilən məlumata görə, qanunvericilik məhkumla bağlı hər hansı informasiyanın verilməsini qadağan edir. Qurumun mətbuat xidməti İqorun bəhs etdiyi fikirləri, dostunun azadlıqda gəzməsi faktını da inkar edib. Amma bu şəxsin sağ və ya ölü olması, azadlıqda və ya həbsdə qalması haqqında heç bir məlumat yoxdur.
Araşdırmalar göstərir ki, oxşar cinayətlərin bir çoxu seksual məzmuna söykənir. Tarixin qanlı səhifələrinə adlarını yazmış belə cinayətkarların bəzilərinə nəzər salaq.
İlk cinayətinin 1910-cu ildə işləmiş Albert Fiş 300-dən çox cinayətə imza atıb. Kiçik və kimsəsiz uşaqlardan seçdiyi qurbanlarına təcavüz edib öldürən manyaq onları diri-diri yeyirdi. Mazoxist əlamətləri özündə cəmləyən Albert işgəncə verməyi “din uğrunda savaş” adlandırır, hətta özünə də işgəncə verməkdən çəkinmirdi – O, mismarlı çubuqla özünü döyürdü.
20 il ərzində ən az 350 nəfərin həyatını əlindən alan amerikalı qatil Anri Li Lukas həbs olunduqdan sonra 600-dən çox insanı öldürdüyünü etiraf edib. Doğmaca anasını öldürdüyü üçün 10 il həbs alan manyakın cinayətləri də elə bundan sonra başlayır. Həbsxanada tanış olduğu Otislə birlikdə həbsdən çıxdıqdan sonra cinayət işləməyə davam edib. Həzz üçün insanları öldürdüyünü deyən qatil ömürlük həbs edilib və 2001-ci ildə həbsxanada vəfat edib.
SSRİ məkanında “Rostov qəssabı” kimi tanınan ukraynalı Andrey Çikatilo insanların qorxulu kabusuna çevrilmiş, 12 il ərzində 52 qadın və azyaşlı uşaq qətlə yetirmişdir – İlk qurbanı 9 yaşlı qız olmuşdur. Avtobus dayanacaqlarından seçdiyi qurbanlarını evinə aparıb dillərini kəsir, cinsiyyət orqanlarını yeyib onlara ən amansız işgəncələri verirdi. 1990-cı ildə həbs olunsa da, ittiham edildiyi 52-dən çox cinayət isbat edilmədi. 1994-cü ildə güllələnərək öldürüldü.
Təəssüf ki, öz əməlləri ilə bu sıralara Azərbaycandan da qatillər daxil olmuşdur. İqor onlardan sadəcə biridir. Düşünürəm ki, oxşar halların təkrarlanmaması üçün insanlara daha həssas yanaşmalı, onlara özlərini ifadə üçün imkan verməliyik. Bəlkə dünyanı xilas edə bilmərik, amma onu xilas etməyə özümüzdən – insanlardan başlaya bilərik. Çünki hər insan bir dünyadır! (minval.info)
